Borneo’nun nemli sıcağında geçen hikaye, hurma yağı tarlalarının kıyısında çalışan babasının yanında yaşayan Kéria’nın, yaralı bir bebek orangutanı bulup Oshi adını vermesiyle başlıyor. Aynı günlerde kuzeni Selaï, yerli kabilesi ile tomrukçuluk şirketleri arasındaki gerilim tırmanırken onlara sığınır. Üçlünün yolu ormanın kalbine ve kendi cesaretlerinin sınırlarına doğru uzanır. Çocukların masum merakı, Oshi’nin kırılganlığı ve yıkımın sessiz ilerleyişi, anlatıya hem sıcaklık hem de tedirginlik katıyor.
Film, aile bağlarını ve ait olma duygusunu bir çevre mücadelesiyle birleştiriyor. Kaçışlar, saklanmalar ve ormanın içindeki küçük keşifler, büyük şirketlerin gölgesinde büyüyen bir dostluğa dönüşüyor. Kéria ve Selaï, kabilelerinin bilgeliğini ve kendi sezgilerini kullanarak ormanı korumanın yollarını arıyor; umutları kadar korkuları da gerçek. Büyük bir manifesto değil, daha çok samimi bir çağrı gibi işliyor; doğanın sesini duyururken izleyiciyi yormayan, doğal ritmi olan bir macera vaat ediyor.