Ücra bir orman kaçamağına giden üç üniversite öğrencisi, beklenmedik biçimde suçlularla karşılaşınca iz bırakmadan kaybolur. Geride yalnızca telefonlarla ve küçük kameralarla çektikleri dağınık ev videoları kalır. Soruşturmayı yürüten polis, bu görüntüleri kare kare inceleyerek son şakaların, ilk fısıltıların ve hızla yükselen gerilimin izini sürer. Başlangıçtaki özgürlük hissi, giderek tekinsiz bir sessizliğe teslim olur. Film, buluntu görüntü estetiğini kullanırken gençlerin arkadaşlık dinamiğini görünmez bir gerilim hattı gibi öne çıkarıyor. Doğa, sessiz bir tanık; çatırdayan dallar, uzaktan gelen motor sesleri, karanlıkta titreyen bir el feneri her anı daha tedirgin kılıyor. Hikaye dallanıp budaklanmadan ilerliyor, merak duygusunu diri tutuyor ve final, kapanıştan sonra da kısa süre zihinde dolaşmaya devam ediyor. Basit ama etkili bir kayboluş öyküsü.