Anna ve Elsa, Arendelle’de yeni bir başlangıç yapıp kaleyi daha sıcak, daha yaşanır bir yuvaya çevirmek isterken kendilerini geleneklerin sert duvarlarına çarparken buluyor. Kraliyet protokolü her adımda onları yavaşlatır, ama kardeşlerin inadı ve kalbinin sesi kolay susturulacak gibi değil. Tam bu sırada Weselton Dükü, kasabayı kendi çıkarına göre şekillendirmek için beklenmedik ortaklarla, hatta etrafa yaydığı bir kaz sürüsü kargaşasıyla sahneye dalar. Saray ile sokak arasındaki çizgi bulanıklaşırken, Arendelle’in ruhu bir pazarlık masasına yatırılır.
Film, değişim ile geleneğin çatışmasını basit ama sıcak bir dille işlerken kardeşliğin güvenini öne çıkarıyor. Mizah anları yerli yerinde, duygusal vurgular ağırlaşmadan akıyor. Kısa ama tatlı bir hikaye gibi, bittiğinde şehirdeki rüzgarın yönü değişiyor; Anna ve Elsa, ev denen yerin duvarlardan çok, birlikte alınan kararlarda saklı olduğunu hatırlatıyor. Bu özet, klasik IMDb tadında: net, akıcı ve merak uyandırıcı.